در این چند وقت اتفاقات بسیاری در وبلاگ خودم و دوستان افتاد که برایم بسیار خوشایند بود.

عکس العمل دوستان در برابر خبر جوان ۱۶ساله ای که با دو دختر همزمان ازدواج کرد و بازدید ۲۰هزارنفری از وبلاگ سعید عامری و به طور موازی مطلب یزدگرد خودم و بازدید یک هزار نفر در هفته برایم بسیار جالب بود.

در رابطه نامه یزدگزد دو مساله حائز اهمیت بود. یکی عکس العمل دوستان در رابطه با مساله نماز که هر کدام به تناسب شرایط سنی عقلی و اعتقادی خود گونه ای خاص داشت. و دیگر بعد اعتبار تاریخی و سندیت این منبع که جز اندگی از دوستان, مطالب حائز اهمیتی در رابطه با تکذیب آن عنوان نشد.

به نظر من در رابطه با مساله نماز نکته اساسی وحدت رویه - هماهنگی در فرم و رسیدن به محتوایی در راستای نیایش است. از آنجا که نماز ستون دین و نشانه ای برای مسلمانی عنوان شده وحدت مسلمانان در این زمینه از هر جهت لازم است . نیایش در نماز  به تنهایی امری فردی نیست و  تاثیرات اجتماعی آن بسیار قابل توجه است و از این روست که همسانی شکل نماز فرای بحث محتوایی آن  قابل توجه است.

دکتر شریعتی در کتاب خودسازی انقلابی خود بحثی را مطرح می کند که اهمیت فرم هر رفتاری در راستای رسیدن به محتوای آن قرار می گیرد. و این دوجز جدانشدنی زندگی است. در نماز ما با یک فرم واحد مواجهیم. در بیان کلمات نیز فرمی مشخص وجود دارد. ولی آنچه که در نماز مورد نظر ماست رسیدن به یک فرم واحد در راستای محتوایی مساوی است.(در اینجا تفاوتی میان تشابه و تساوی برقرار است)

و این بدان معنی نیست که ما محتوایی را که هر فرد برای نیایش خود و نماز خود در نظر دارد به شکل متشابه (از نظر محتوایی) با هم کیش خود به انجام رساند . زیرا که ظرفیت فکری هر فرد و میزان اعتقاد و ایمان و تمرکز او در نماز به اندازه خود اوست

ادامه دارد.........